Zawsze po dwudziestej drugiej

NASA odwołała start promu kosmicznego Atlantis ze względu na zbliżajżcy się huragan Ernesto. Szkoda, bo ISS jest widoczna jeszcze przez kilka dni na terenie Polski i w przypadku dobrej pogody byłaby możliwość zaobserwowania obu obiektów.

Czy zastanawiałeś się kiedyś czy dałbyś radę utrwalić na kliszy (lub matrycy) aparatu piękno nocnego nieba? Na pewno zdajesz sobie sprawę, że trzeba zrobić coś więcej niż tylko “pstryk”, ale nie wiesz co? Wydaje Ci się, że aby robić zdjęcia nieba nocą, należy mieć profesjonalny sprzęt? Oczywiście w wielu przypadkach sprzęt jest nieodzowny, ale możesz spróbować swoich sił z tym co prawdopodobnie masz pod ręką, czyli zwykłym aparatem.

Najlepszy jest aparat na kliszę. Jesteś zaskoczony? Oddałeś swojego Zenita młodszemu bratu do zabawy? Błąd ! Matryca aparatów cyfrowych przy dłuższym naświetlaniu (juz powyżej kilku sekund) charakteryzuje się tzw. “Dużymi szumami”. Obraz wygląda na niewyraźnie, widać że składa się z wielu niejednobarwnych punktów. Niektóre z nich są wyjątkowo jasne inne znów ciemne.

Do wykonywania zdjęć gwiazd i planet przydałby się montaż paralaktyczny, który prowadzi obiektyw zgodnie z ruchem nieboskłonu. Dzięki niemu obiektyw wycelowany w jakiś obiekt na niebie czasie cały czas patrzy na niego. Umożliwia to użycie długich czasów naświetlania i fotografowanie takich obiektów jak mgławice, galaktyki, gromady gwiazd.

Co poradzić gdy nie mamy montażu paralaktycznego? Zachęcam do zrobienia zdjęć ze statywem.

Pierwszym wykonanym przez nas zdjęciem powinna być gwiazda polarna i gwiady wokół niej, które po długotrwałym naświetleniu (kilkadziesiąt minut z zamkniętą mocno przesłoną) tworzą łuki.

Prostszy do uchwycenia jest przelot stacji kosmicznej ISS lub innych satelitów . Ze strony http;//heavens-above.com odczytujemy dokładną godzinę, miejsce i czas przelotu interesującego nas obiektu. Ustawiamy aparat na statywie, kierujemy w odpowiednią stronę. Czas naswietlania ustawiamy na 20 do 50 sekund. Przymykamy przysłonę. Najlepiej użyć samowyzwalacza, aby nie poruszyć zdjęcia. Przed rozpoczęciem zjawiska (potrzebna jest precyzja co do kilki sekund i pamiętanie o doliczeniu czasu samowyzwalacza) naciskamy spust migawki i obserwujemy zjawisko, jednocześnie je fotografując. Zapisujmy parametry zdjęcia w celu późniejszej korekty czasu i przysłony przy kolejnym podejściu.

życzę udanych wrażeń i fotek.